استاندارد طلا

استاندارد طلا چیست؟

استاندارد طلا چیست؟

استاندارد طلا نوعی پولی ثابت که تحت آن ارز دولت نیز ثابت می شود و ممکن است آزادانه به طلا تبدیل شود. همچنین می تواند به یک سیستم پولی رقابت آزاد اشاره کرد

که در آن طلا در بانک به عنوان ارز معامله می شود، یا معیار تجارت بین المللی ، که در آن برخی یا همه کشورها نرخ ارز خود را بر اساس ارزش برابری نسبی طلا بین ارزهای

جداگانه تعیین می کنند.

نکات کلیدی:

  • استاندارد طلا یک سیستم پولی است که با ارزش طلای فیزیکی پشتیبانی می شود.
  • سکه های طلا و همچنین اسکناس های کاغذی که توسط طلا پشتیبانی می شوند یا می توانند برای طلا بازخرید شوند ، به عنوان ارز تحت همین سیستم استفاده می شوند.
  • استاندارد طلا در سراسر تمدن بشر محبوب بود ، اغلب بخشی از یک سیستم دو فلزی است که از نقره نیز استفاده می شود.
  • اکثر اقتصادهای جهان از سال ۱۹۳۰ استاندارد طلا را کنار گذاشته اند و اکنون رژیم های ارزی فیات شناور آزاد دارند.

استاندارد طلا چگونه کار می کند

استاندارد طلا یک سیستم پولی است که ارز یا پول کاغذی یک کشور دارای مقداری مستقیم با طلا است. با استاندارد طلا ، کشورها توافق کردند پول کاغذی را به مقدار

مشخصی از طلا تبدیل کنند. کشوری که از استاندارد طلا استفاده می کند برای طلا قیمت ثابتی تعیین کرده و طلا را با این قیمت خریداری و می فروشد. از آن برای تعیین

ارزش ارز استفاده می شود. به عنوان مثال ، اگر ایالات متحده قیمت هر اونس طلا را ۵۰۰ دلار تعیین کند ، ارزش دلار ۱/۵۰۰ اونس طلا خواهد بود.

برخی از استانداردهای طلا فقط به گردش واقعی سکه ها و شمش های طلا ، یا شمش های فلزی متکی هستند ، اما برخی دیگر ارزهای کالایی یا کاغذی را مجاز می دانند.

سیستم های تاریخی اخیر فقط توانایی تبدیل پول ملی به طلا را دارند و در نتیجه توانایی تورم بانک ها یا دولت ها را محدود می کنند.

چرا طلا؟

بیشتر طرفداران پول ، طلا را به دلیل ویژگی های ذاتی آن به عنوان وسیله مبادله انتخاب می کنند. طلا کاربردهای غیرپولی دارد ، به ویژه در جواهرات ، الکترونیک و دندانپزشکی ،

بنابراین باید همیشه حداقل سطح واقعی تقاضا را حفظ کند. برخلاف الماس ، بدون از دست دادن ارزش کاملاً و به طور مساوی قابل تقسیم است و با گذشت زمان خراب نمی شود.

جعل و تقلب کاملاً غیرممکن است و دارایی ثابتی نیز دارد – مقدار زیادی طلا در کره زمین وجود دارد و تورم محدود به سرعت استخراج است.

مزایا و معایب استاندارد طلا:

استفاده از استاندارد طلا مزایای زیادی از جمله ثبات قیمت دارد. این یک مزیت بلند مدت است که تورم قیمت ها را با گسترش عرضه پول برای دولت ها کنترل می کند.

تورم نادر است و ابر تورم اتفاق نمی افتد زیرا حجم پول تنها در صورت افزایش عرضه ذخایر طلا رشد می کند. به همین ترتیب ، استاندارد طلا می تواند نرخ های ثابت

بین المللی را بین کشورهایی که شرکت می کنند فراهم کند و همچنین می تواند عدم اطمینان در تجارت بین الملل را کاهش دهد.

اما ممکن است باعث عدم تعادل بین کشورهایی شود که از استاندارد طلا استفاده می کنند. ممكن است كشورهاي توليد كننده طلا در مقايسه با كشورهايي كه اين

فلز گرانبها را توليد نمي كنند ، ذخاير خود را افزايش دهند. به گفته برخی از اقتصاددانان ، استاندارد طلا همچنین ممکن است از کاهش رکود اقتصادی جلوگیری کند زیرا

مانع توانایی دولت در افزایش عرضه پول می شود – ابزاری که بسیاری از بانک های مرکزی برای کمک به رشد اقتصادی دارند.

تاریخچه مختصر از استاندارد طلا:

حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد ، طلا برای اولین بار به شکل سکه ساخته شد و این نوع ساخت قابلیت استفاده از آن را به عنوان یک واحد پولی افزایش داد. قبل از این ،

هنگام تنظیم معاملات ، طلا باید توزین و از نظر خلوص بررسی می شد.

سکه های طلا یک راه حل کامل نبودند ، زیرا یک روال معمول برای قرن های بعدی ، بنابراین برای جمع آوری طلا کافی بود آن را به شمش تبدیل کرد. در سال ۱۶۹۶ ،

Great Recoinage در انگلیس یک فناوری را تولید کرد که تولید سکه را به صورت خودکار انجام می داد و برش را پایان می داد.

قانون اساسی ایالات متحده در سال ۱۷۸۹ تنها حق سکه و قدرت تنظیم ارزش آن را به کنگره داد. ایجاد یک پول ملی متحد ، امکان استاندارد سازی یک سیستم پولی

را فراهم کرد که تا آن زمان شامل سکه های خارجی در گردش ، بیشتر برای نقره بود. با وجود نقره در فراوانی بیشتر نسبت به طلا ، یک استاندارد دو فلزی در سال ۱۷۹۲

به تصویب رسید. در حالی که نسبت برابری نقره به طلا با رسمیت متوسط ​​۱۵تا ۱ برابر به طور دقیق نسبت بازار را در آن زمان منعکس می کند ، پس از ۱۷۹۳ ارزش نقره

به طور مداوم کاهش یافته ، مطابق قانون گرشام ،ارزش طلا نقره را از گردش خارج کرده است.

به اصطلاح “دوران استاندارد طلای کلاسیک” از سال ۱۸۱۹ در انگلیس آغاز شد و به فرانسه ، آلمان ، سوئیس ، بلژیک و ایالات متحده گسترش یافت. هر دولتی پول ملی

خود را به یک وزن ثابت در طلا گره زد. به عنوان مثال ، تا سال ۱۸۷۹ ، دلار آمریکا با هر اونس ۲۰٫۶۷ دلار قابل تبدیل به طلا بود. این نرخ برابری برای تعیین قیمت معاملات

بین المللی مورد استفاده قرار گرفت. بعداً کشورهای دیگر نیز برای دستیابی به بازارهای تجاری غرب به این کشور پیوستند.

وقفه های زیادی در ایجاد استاندارد طلا به خصوص در زمان جنگ وجود داشت و بسیاری از کشورها استانداردهای دو فلزی (طلا و نقره) را آزمایش کردند. دولتها غالباً بیش

از میزان ذخیره طلای خود هزینه می کردند و تعلیق استانداردهای ملی طلا بسیار معمول بود. علاوه بر این ، دولت ها تلاش کردند تا رابطه صحیح بین ارزهای ملی و طلا را

بدون ایجاد تحریف ایجاد کنند.

تا زمانی که دولت ها یا بانک های مرکزی امتیازات انحصاری در عرضه ارزهای ملی را حفظ می کردند ، استاندارد طلا  محدودیت بی اثر یا ناسازگار در سیاست های مالی ثابت می کرد.

استاندارد طلا در طول قرن ۲۰ به آرامی از بین رفت. در ایالات متحده در سال ۱۹۳۳ دوباره تولید آن آغاز شد ، زمانی که فرانکلین دلانو روزولت دستور اجرایی را به جرم داشتن

خصوصی طلای پولی امضا کرد.

پس از جنگ جهانی دوم ، توافق برتون وودز ، کشورهای متفقین را مجبور کرد دلار آمریکا را به عنوان ذخیره به جای طلا بپذیرند و دولت ایالات متحده متعهد شد که به اندازه

کافی طلا را برای پس گرفتن دلارهای خود نگه دارد. در سال ۱۹۷۱ ، دولت نیکسون تبدیل دلار آمریکا به طلا را خاتمه داد و یک رژیم ارزی فیات ایجاد کرد.

استاندارد طلا در مقابل فیات

همانطور که از نام آن پیداست ، اصطلاح استاندارد طلا به یک سیستم پولی گفته می شود که در آن ارزش پول بر اساس طلا باشد. در مقابل ، یک سیستم فیات یک سیستم

پولی است که در آن ارزش ارز بر اساس هیچ کالای فیزیکی نیست بلکه در عوض مجاز به نوسان پویا در برابر ارزهای دیگر در بازارهای ارز است. اصطلاح “فیات” از لاتین “fieri”

گرفته شده است ، به معنای یک عمل یا حکم خودسرانه. با توجه به این ریشه شناسی ، در نهایت ارزش ارزهای فیات مبتنی بر این واقعیت است که آنها با حکم دولت به عنوان پول

قانونی تعریف می شوند.

در دهه های قبل از جنگ جهانی اول ، تجارت بین المللی بر اساس آنچه به عنوان استاندارد طلا کلاسیک شناخته می شد ، انجام می شد. در این سیستم تجارت بین ملت ها

با استفاده از طلای فیزیکی حل و فصل می شد. کشورهایی که مازاد تجاری دارند طلا را به عنوان پرداختی برای صادرات خود جمع کردند. برعکس ، کشورهایی که کسری تجاری داشتند ،

ذخایر طلای خود را کاهش می دادند ، زیرا طلا به عنوان پرداخت واردات از این کشورها خارج می شد.

درباره استاندارد طلا:

طلا یک عنصر شیمیایی با نماد Au (از لاتین: aurum) و شماره اتمی ۷۹ است ، و آن را به یکی از عناصر عدد اتمی بالاتر تبدیل می کند که به طور طبیعی ساخته می شود.

به شکل خالص ، فلزی روشن ، کمی زرد مایل به قرمز ، متراکم ، نرم ، انعطاف پذیر و شکل پذیر است. از نظر شیمیایی ، طلا یک فلز انتقالی و عنصر گروه ۱۱ است.

طلا یکی از عناصر شیمیایی کم واکنش است و در شرایط استاندارد جامد است. طلا غالباً به شکل اولیه (بومی) آزاد ، به صورت ناگت یا دانه ، در سنگ ، در رگ و در رسوبات آبرفتی

تشکیل می شود. در یک سری محلول جامد با عنصر بومی نقره (به عنوان الکتروم) و همچنین به طور طبیعی با مس و پالادیوم آلیاژ می شود. کمتر معمولاً در مواد معدنی به صورت

ترکیبات طلا ، غالباً با تلوریم (تلوریدهای طلا) وجود دارد.در صورت تحقیقات بیشتر درباره طلا و انواع آن می توانید به سایت تابستان گالری بروید و با کارشناسان طلا ارتباط برقرار کنید.

چه زمانی و چرا قیمت طلا سقوط می کند؟
اشکال مختلف طلا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جهت
بستن

سبد خرید

Viewed

دیده شده های اخیر

بستن

دسته بندی ها

× ارسال پیام به واتساپ